Verzorgingstehuis

27Okt09

Wavorly – Twenty Twenty

Vandaag ben ik naar m’n oma geweest. Ze zit op dit moment in een bejaardentehuis, volgens mij. Ik weet die benamingen allemaal niet precies, maar ze heeft een eigen kamer enzo, maar eet wel beneden met andere bejaarden. Over een paar maanden moet ze naar een verzorgingstehuis. Zelf weet ze dat nog niet, en helemaal weten zal ze het nooit. Ze is namelijk behoorlijk dement. We hebben haar verteld dat het gebouw waar ze nu zit plat gaat, wat ook wel zo is over een tijdje, en dat ze naar een nieuw gebouw mag. Dat dat gebouw iets totaal anders is hoeft ze natuurlijk niet te merken. Als haar spulletjes ongemerkt verhuisd worden en ze wordt er goed opgevangen is er niets aan de hand, en kost het haar geen stress of moeite.

Vandaag hebben we ook in het nieuwe huis gekeken, zonder haar natuurlijk. Het zag er in mijn ogen echt supermooi uit allemaal. Beneden is er vanalles te doen, en lijkt het net of ze ‘uit’ gaat. Er is een restaurant, een café, een kapper, een fysiotherapeut en een heuse supermarkt. In die supermarkt zal ze af en toe ook echt boodschappen doen. Ze zal namelijk gaan leven met een groep van 8 mensen. Ze hebben allemaal een eigen slaapkamer, waar ze ook een echt eigen plekje van kunnen maken, en een gezamenlijke woonruimte. Daar verblijven ze de hele dag, en daar wordt ook gekookt. Als een bewoner nog aardappels kan schillen, dan kan dat bijvoorbeeld. En ook de boodschappen zullen ze dus moeten doen. Alles natuurlijk onder goede begeleiding. De verzorging zal het grootste deel doen, maar voor de demente bejaarden voelt het wel alsof ze nog deelnemen aan ‘het echte leven’. Ik denk dat mijn oma het daar wel goed gaat hebben tijdens de laatste jaren van haar leven. Het klinkt heel cru, maar zo is het wel. En dan beter op een fijne manier voor haar!

Filed under: Alledaags, Nadenken   |  2 Comments